محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
132
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
است . اما قرآن تمام اين باورها را رد كرده و مىگويد كه خداوند آدم را از خاك همين زمين آفريد و پس از خلق جسمش از روح خود در او دميد و آدم را پديد آورد . از امام صادق عليه السّلام در مورد عبارت وَ رُوحٌ مِنْهُ « 1 » پرسيده شد و او گفت : « آن ، روح خداوند است كه خدا آن را در آدم و عيسى آفريد . » « 2 » سخن امام عليه السّلام در اين كه خداوند خاكى را از قسمتهاى مختلف زمين جمع كرد ، بر حقيقت دلالت دارد كه هيچ اثر و نشانى از آدم پيش از زمين وجود نداشته است . همچنين در قرآن آمده است : « مثل عيسى در نزد خدا ، همچون آدم است ؛ كه او را از خاك آفريد ، و سپس به او فرمود : موجود باش ! او هم فورا موجود شد . » « 3 » و اين آيه نيز حاكى از خلقت آدم پس از خلقت زمين و از خاك آن است . گوشت و خون ما نيز از خاك پديد آمده است . زيرا هر آن چه از گوشت ، حبوبات ، ميوهجات ، سبزيها و هر گياه ديگرى را كه مىخوريم ، همگى در اصل خاك و آب بودهاند . خداوند در قرآن مىگويد : « او كسى است كه شما را از خاك آفريد ، سپس از نطفه ، سپس از علقه ( خون بسته شده ) سپس شما را به صورت طفلى ( از شكم مادر ) بيرون مىفرستد ، بعد به مرحله كمال و قوت مىرسيد ، و بعد از آن پير
--> ( 1 ) . نساء / 4 : 171 . ( 2 ) . اصول كافى : 1 / 133 ، ح 2 ؛ شرح اصول كافى : 4 / 119 ؛ الاحتجاج طبرسى : 2 / 56 ؛ بحار الانوار : 4 / 12 ، ح 4 . ( 3 ) . إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ آل عمران / 3 : 59 .